بررسی گوشی Redmi Note 17 Pro 5G شیائومی

ردمی نوت‌ها همیشه برای کسایی جذاب بودن که با هزینه کمتر، امکانات بیشتری می‌خواستن. حالا ردمی نوت 17 پرو 5G با باتری خیلی بزرگ‌تر، نمایشگر باکیفیت و بدنه مقاوم وارد میدون شده، اما در عوض خبری از پیشرفت همه‌جانبه نیست. دوربین و قدرت پردازشی این گوشی حتی در بعضی بخش‌ها نسبت به نسل قبل عقب رفتن؛ برای همین جدیدتر بودنش به‌تنهایی دلیل کافی برای خرید نیست. توی این مقاله نسخه گلوبال Xiaomi Redmi Note 17 Pro 5G رو بررسی می‌کنیم، تفاوت‌های مهمش با نسخه چین رو می‌گیم و می‌بینیم در برابر Poco X8 و نوت 17 پرو مکس چه حرفی برای گفتن داره. با بررسی ردمی نوت 17 پرو 5G همراه موبونیوز باشید.

طراحی ردمی نوت 17 پرو؛ مقاوم سنگین!

اولین چیزی که موقع دست گرفتن این گوشی متوجهش می‌شید، اندازه و وزنشه. نسخه گلوبال حدود 223 گرم وزن و 8.6 میلی‌متر ضخامت داره؛ یعنی با یه گوشی بزرگ و نسبتاً سنگین طرفیم. ظرفیت بالای باتری این وزن رو تا حد زیادی توضیح میده، ولی اگه به گوشی‌های زیر 200 گرم عادت دارید، احتمالاً موقع استفاده طولانی با یه دست تفاوتش رو حس می‌کنید.

فریم و پنل پشتی پلاستیکی هستن و نباید انتظار حس یه بدنه شیشه‌ای و فلزی رو داشته باشید. بااین‌حال، کیفیت مونتاژ و طراحی پشت گوشی باعث شده ظاهر ارزونی نداشته باشه. لبه‌های تخت در کنار گوشه‌های گرد، ظاهر امروزی‌ای بهش دادن و بیرون‌زدگی نسبتاً کم دوربین هم باعث میشه روی میز زیاد لق نزنه. رنگ‌های مشکی، بنفش، آبی و نارنجی هم بسته به بازار عرضه در دسترسن؛ بعضی رنگ‌ها با تغییر زاویه نور، طرح و جلوه متفاوتی نشون میدن.

نقطه قوت جدی طراحی، مقاومت گوشیه. محافظ Gorilla Glass Victus 2 روی نمایشگر و استانداردهای IP66، IP68، IP69 و IP69K، سطح محافظت بالایی برای این رده فراهم می‌کنن. ادعای مقاومت در برابر سقوط از ارتفاع سه متری هم به آزمایش مشخص و کنترل‌شده مربوطه؛ معنیش این نیست که گوشی در هر زاویه‌ای بیفته یا هرطور زیر آب بره، سالم می‌مونه. مزیت این محافظت‌ها، کم‌کردن نگرانی در اتفاق‌های روزمره‌ست، نه تبدیل گوشی به یه وسیله نشکن.

نسخه چین و گلوبال نوت 17 پرو چه تفاوتی دارن؟

تفاوت این دو نسخه فقط به نرم‌افزار و نوشته‌های روی جعبه محدود نمیشه. نسخه چین بررسی‌شده، باتری بزرگ‌تری داره، ولی در عوض مجموعه دوربینش ساده‌تره. مشخصات اصلی این دو نسخه رو می‌تونید اینجا ببینید:

پس اگه دو فروشنده مشخصات متفاوتی برای نوت 17 پرو اعلام کردن، قبل از هر نتیجه‌ای نسخه دقیق دستگاه رو بررسی کنید. باتری 9000 میلی‌آمپرساعتی نسخه چین رو نباید کنار دوربین اولتراواید و سلفی 16 مگاپیکسلی گلوبال گذاشت و همه رو مشخصات یه گوشی دونست. ادامه این بررسی بر اساس نسخه گلوباله و تفاوت‌های چین فقط در جای مرتبط توضیح داده میشن.

نمایشگر ردمی نوت 17 پرو  5جی؛ جذاب!

نمایشگر 6.83 اینچی AMOLED با رزولوشن 2772 در 1280 پیکسل، یا همون 1.5K، از بخش‌های خوب این گوشیه. نوشته‌ها وضوح بالایی دارن، رنگ مشکی عمیق دیده میشه و پنل برای تماشای فیلم، وب‌گردی و شبکه‌های اجتماعی فضای زیادی در اختیارتون می‌ذاره. حاشیه‌ها هم نسبتاً کم هستن و ظاهر جلوی گوشی با جایگاهش هماهنگه.

نرخ نوسازی تا 120 هرتز باعث میشه اسکرول‌کردن و حرکت توی منوها نرم به نظر برسه. البته این عدد به معنی اجرای همه بازی‌ها با 120 فریم نیست؛ نمایشگر توان نمایش چنین نرخ نوسازی‌ای رو داره، اما خروجی بازی به تراشه، تنظیمات و محدودیت خود بازی بستگی پیدا می‌کنه.

روشنایی اعلام‌شده تا 3500 نیته، ولی این عدد به اوج روشنایی در شرایط مشخص مربوط میشه و قرار نیست کل صفحه همیشه با همین شدت روشن باشه. چیزی که در استفاده واقعی اهمیت داره، خوانایی مناسب در فضای بازه و نوت 17 پرو از این نظر عملکرد خوبی داره. عمق رنگ 12 بیتی و امکان تنظیم رنگ و دمای تصویر هم کمک می‌کنن تصویر رو مطابق سلیقه‌تون تنظیم کنید.

پشتیبانی از PWM با فرکانس 3840 هرتز و DC Dimming هم برای کنترل نور نمایشگر در نظر گرفته شده. این امکانات می‌تونن تجربه بهتری برای بعضی کاربرهای حساس به فلیکر ایجاد کنن، اما راحتی چشم برای همه یکسان نیست. در مجموع، اگه استفاده اصلی‌تون فیلم دیدن، خوندن متن و چرخیدن توی شبکه‌های اجتماعیه، نمایشگر این گوشی جزو بخش‌هاییه که از انتخابش راضی‌تون می‌کنه.

باتری ردمی نوت 17 پرو 5G؛ حس پیشرفت!

باتری سیلیکون‌کربنی 8340 میلی‌آمپرساعتی، مهم‌ترین دلیل خرید نسخه گلوبال این گوشیه. برای استفاده ترکیبی و معمول، میشه روی حدود دو روز شارژدهی حساب کرد؛ البته زمان بازی، روشنایی نمایشگر، استفاده از اینترنت همراه و کیفیت آنتن‌دهی می‌تونن این نتیجه رو تغییر بدن. مزیتش اینه که برای یه روز شلوغ، کمتر لازم میشه دنبال پریز یا پاوربانک بگردید.

در مقایسه با باتری 6500 میلی‌آمپرساعتی Redmi Note 15 Pro 5G، ظرفیت باتری حدود 28 درصد بیشتر شده. این افزایش، برخلاف خیلی از تغییرهای جزئی مشخصات، می‌تونه توی سبک استفاده روزمره اثر بذاره. برای سفر، استفاده کاری طولانی، مسیریابی و تماشای محتوا، شارژدهی بیشتر از اون ویژگی‌هاییه که بعد از چند روز استفاده ارزشش مشخص میشه.

شارژ 67 واتی هم نسبت به شارژ 45 واتی نسل قبل پیشرفت کرده. زمان اعلام‌شده برای رسیدن به حدود 50 درصد، نزدیک 34 دقیقه‌ست؛ این زمان به شارژر مناسب و شرایط آزمون وابسته‌ست و نباید ازش زمان شارژ کامل رو حدس زد. ظرفیت باتری خیلی بالاست، پس صرفاً با دیدن عدد 67 وات نباید انتظار پرشدن کامل در چند دقیقه رو داشته باشید.

شارژ معکوس سیمی 22.5 واتی هم اجازه میده در مواقع لازم، هندزفری یا یه دستگاه سازگار دیگه رو با گوشی شارژ کنید. خبری از شارژ بی‌سیم نیست. وجود آداپتور 67 واتی داخل جعبه هم به بازار عرضه بستگی داره؛ بعضی بسته‌ها شارژر دارن و بعضی ندارن، پس این مورد رو موقع خرید از فروشنده بپرسید.

امنیت نوت 17 پرو؛ جای‌گذاری نه‌چندان راحت

حسگر اثر انگشت اپتیکال زیر نمایشگر قرار گرفته و در استفاده معمول، سرعت و دقت مناسبی داره. مشکل اصلی بیشتر به محلش برمی‌گرده؛ حسگر نزدیک لبه پایینی صفحه‌ست و روی گوشی به این بزرگی، همیشه راحت‌ترین نقطه برای رسیدن انگشت نیست. مخصوصاً موقع استفاده با یه دست، ممکنه لازم باشه گوشی رو کمی توی دست جابه‌جا کنید.

با انگشت تمیز و خشک، عملکرد حسگر قابل اتکاست، ولی خیس یا کثیف‌بودن انگشت می‌تونه تشخیص رو سخت‌تر کنه. تشخیص چهره با دوربین سلفی هم وجود داره و برای بازکردن سریع قفل به کار میاد؛ بااین‌حال، نباید اون رو هم‌سطح سیستم‌های تشخیص چهره سه‌بعدی در نظر گرفت. برای استفاده روزمره، اثر انگشت انتخاب اصلی و کاربردی‌تر این گوشیه.

دوربین Redmi Note 17 Pro 5G؛ عکس قابل قبول، فیلم‌برداری محدود

نسخه گلوبال یه دوربین اصلی 50 مگاپیکسلی با لرزش‌گیر اپتیکال OIS و یه اولتراواید 8 مگاپیکسلی داره. این ترکیب برای ثبت عکس‌های روزمره کافی به نظر می‌رسه، اما اون چیزی نیست که نوت 17 پرو رو از رقباش جلو بندازه. در مقایسه با دوربین اصلی 200 مگاپیکسلی نسل قبل هم نباید فقط از روی تعداد مگاپیکسل حکم داد؛ مسئله مهم‌تر، کیفیت خروجی و محدودیت‌هاییه که در ادامه بهشون می‌رسیم.

عکس‌های اصلی و اولتراواید نوت 17 پرو

دوربین اصلی در نور خوب، جزئیات و رنگ قابل قبولی ثبت می‌کنه و برای عکس خانوادگی، ثبت خاطره و اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی کارتون رو راه می‌اندازه. بااین‌حال، پردازش تصویر همیشه یکدست نیست؛ گاهی نوردهی یا شدت پردازش باعث میشه رنگ پوست و کنتراست اون‌قدر طبیعی نباشن که انتظار دارید. در صحنه‌هایی با اختلاف نور زیاد هم نباید انتظار عملکرد بی‌دردسر یه دوربین بالارده رو داشته باشید.

در شب و محیط کم‌نور، کیفیت به نور موجود و ثابت‌بودن سوژه بیشتر وابسته میشه. وجود OIS برای دوربین اصلی مزیت مهمیه، ولی همه مشکلات نور کم یا حرکت سوژه رو حل نمی‌کنه. عکس قابل استفاده می‌گیرید، اما اگه دوربین دلیل اصلی خریدتونه، این گوشی انتخاب برجسته‌ای در رده خودش نیست.

اولتراواید 8 مگاپیکسلی برای جا دادن افراد بیشتر یا ثبت منظره کاربرد داره، ولی کیفیتش از دوربین اصلی پایین‌تره و با کم‌شدن نور هم محدودیتش بیشتر به چشم میاد. تله‌فوتو و ماکروی اختصاصی هم نداریم؛ زوم دوبرابری از تصویر دوربین اصلی تهیه میشه و قرار نیست جای یه دوربین زوم مستقل رو بگیره.

سلفی و ویدیوی نوت 17 پرو

دوربین سلفی 16 مگاپیکسلی در نور مناسب برای تماس تصویری و عکس‌های معمول شبکه‌های اجتماعی جواب میده. پرتره‌ها هم می‌تونن خروجی قابل قبولی داشته باشن، اما دقت دوربری و پردازش صورت در همه شرایط یکسان نیست. این بخش با سلفی 8 مگاپیکسلی نسخه چین فرق داره و نباید تجربه اون نسخه رو عیناً به مدل گلوبال تعمیم داد.

محدودیت جدی‌تر، فیلم‌برداریه: دوربین پشت و جلو حداکثر با رزولوشن 1080p و نرخ 30 فریم ضبط می‌کنن. نه 4K دارید و نه حتی 1080p با 60 فریم. برای ثبت ویدیوی ساده یا فرستادن کلیپ توی پیام‌رسان‌ها کافیه، ولی برای تولید محتوا، کراپ‌کردن تصویر در تدوین یا ثبت حرکت روان‌تر، دستتون بسته‌تر میشه. اینجا عقب‌گرد نسبت به فیلم‌برداری 4K نسل قبل، خیلی روشن‌تر از بحث تعداد مگاپیکسل دیده میشه.

سخت‌افزار ردمی نوت 17 پرو 5G؛ برای بازی سنگین نه!

تراشه Snapdragon 6s Gen 4 با ساخت 4 نانومتری و فرکانس تا 2.4 گیگاهرتز، قلب این گوشیه. برای پیام‌رسان، وب‌گردی، شبکه‌های اجتماعی و جابه‌جایی معمول بین برنامه‌ها توان کافی داره. بااین‌حال، نباید صرف دیدن اسم Pro انتظار قدرت پردازشی بالایی داشته باشید؛ موقع اجرای برنامه‌های سنگین‌تر یا جابه‌جایی سریع بین چند برنامه، گاهی مکث و کندی دیده میشه.

در مقایسه با Dimensity 7400 Ultra نسل قبل، انتخاب این تراشه دلیل جذابی برای ارتقا نیست. جهت تغییرات بیشتر به سمت باتری و دوام رفته تا افزایش قدرت. اگه از گوشی قبلی‌تون به خاطر ضعف پردازنده ناراضی هستید، نوت 17 پرو لزوماً اون جهشی نیست که دنبالش می‌گردید.

مدل گلوبال بسته به بازار با رم 6، 8 یا 12 گیگابایتی و حافظه 128، 256 یا 512 گیگابایتی عرضه میشه. رم از نوع LPDDR4Xه و یه تفاوت مهم هم بین ظرفیت‌ها وجود داره: مدل 128 گیگابایتی حافظه UFS 2.2 داره، درحالی‌که نسخه‌های 256 و 512 گیگابایتی از UFS 3.1 استفاده می‌کنن. پس تفاوت نسخه‌ها فقط به فضای ذخیره‌سازی محدود نیست. برای نگه‌داشتن گوشی در چند سال آینده، نسخه 256 گیگابایتی با رم 8 گیگابایت انتخاب متعادل‌تریه؛ مخصوصاً چون امکان اضافه‌کردن کارت حافظه ندارید.

برای بازی، تنظیمات انتخابی خیلی مهمن. بازی‌هایی مثل Call of Duty Mobile و PUBG با تنظیمات متناسب قابل اجرا هستن، ولی با بالا بردن کیفیت یا ورود به بازی‌های سنگین‌تر، افت فریم بیشتر میشه. در عنوانی مثل Wuthering Waves، حتی پایین‌آوردن تنظیمات هم تجربه روان و پایداری تضمین نمی‌کنه. از اون طرف، کنترل دما در استفاده و بازی معمول مناسب ارزیابی میشه؛ یعنی مسئله اصلی بیشتر سقف توان پردازشیه تا داغ‌شدن آزاردهنده.

بنابراین باتری بزرگ این گوشی رو با توان گیمینگ اشتباه نگیرید. ممکنه مدت زیادی روشن بمونه، اما این به معنی اجرای بازی‌های سنگین با کیفیت و نرخ فریم بالا نیست.

رابط کاربری نوت 17 پرو؛ دردسر برنامه‌های اضافه

نوت 17 پرو با HyperOS 3 بر پایه اندروید 16 عرضه شده. اگه قبلاً گوشی شیائومی داشتید، با بخش زیادی از امکاناتش آشنا هستید: تم‌ها و شخصی‌سازی‌های متنوع، پنجره شناور، اجرای دو نسخه از بعضی برنامه‌ها، فضای دوم و Game Turbo، دستتون رو برای تنظیم گوشی باز می‌ذارن.

فرستنده مادون قرمز برای کنترل وسایل سازگار هم از امکانات کاربردیه. NFC و پشتیبانی از eSIM در نسخه گلوبال وجود دارن، اما در دسترس‌بودن بعضی قابلیت‌ها به ریجن و اپراتور وابسته‌ست. امکانات هوش مصنوعی و ابزارهای ویرایش عکس هم می‌تونن بسته به منطقه و نسخه نرم‌افزار فرق کنن؛ پس نباید همه قابلیت‌های تبلیغ‌شده برای خانواده نوت 17 رو روی هر دستگاهی یکسان فرض کرد.

ایراد همیشگی همچنان سر جاشه: برنامه‌های اضافه و پیشنهادها یا تبلیغات داخل بعضی بخش‌های سیستم. می‌تونید تعدادی از برنامه‌ها رو پاک و بعضی پیشنهادها رو غیرفعال کنید، ولی انجام این کارها وقت می‌گیره و تجربه شروع استفاده رو شلوغ می‌کنه. ضمن اینکه نسخه چین هم ترکیب برنامه‌ها و سرویس‌های خودش رو داره و از نظر تجربه نرم‌افزاری دقیقاً همون نسخه گلوبال نیست.

برای این مدل، پشتیبانی تا چهار ارتقای اصلی اندروید و شش سال به‌روزرسانی امنیتی اعلام شده. این بازه برای نگه‌داشتن چندساله گوشی نکته مثبتیه، ولی طول پشتیبانی رو نباید با سرعت انتشار آپدیت یکی دونست. زمان دریافت نسخه‌های جدید می‌تونه بین ریجن‌ها متفاوت باشه و نباید انتظار داشت همه دستگاه‌ها هم‌زمان به‌روز بشن.

اسپیکر Redmi Note 17 Pro 5G؛ معمولی در ولوم آخر

اسپیکرهای استریو و پشتیبانی از Dolby Atmos، برای فیلم دیدن و بازی ترکیب مناسبی می‌سازن. بلندی صدا خوبه و برای دنبال‌کردن دیالوگ یا تماشای ویدئو توی محیط نسبتاً شلوغ، مشکل خاصی ندارید. بااین‌حال، سهم دو بلندگو در پخش صدا همیشه کاملاً متعادل حس نمیشه و نباید انتظار بیس عمیق و صدای پُر یه گوشی بالارده رو داشته باشید.

حالت افزایش حجم صدا تا 300 درصد هم وجود داره، اما این عنوان تبلیغاتی به معنی سه‌برابرشدن کیفیت یا حتی برداشت یکسان از بلندی صدا نیست. در ولوم بالا، صدا تیزتر میشه و برای شنیدن موسیقی، پایین‌آوردن صدا معمولاً نتیجه متعادل‌تری میده. در مجموع اسپیکر برای مصرف محتوا کاربردیه، ولی از اون بخش‌هایی نیست که به‌تنهایی خرید گوشی رو توجیه کنه.

آیا گوشی ردمی نوت 17 پرو 5G ارزش خرید دارد؟

ردمی نوت 17 پرو برای کسی ارزش خرید داره که اولویت‌هاش رو مشخص کرده: شارژدهی طولانی، نمایشگر بزرگ و باکیفیت، مقاومت بدنه و انجام راحت کارهای روزمره. اگه بیشتر وقتتون با پیام‌رسان، وب‌گردی، تماشای فیلم و شبکه‌های اجتماعی می‌گذره و از شارژکردن هرروزه خسته شدید، ترکیب گوشی Redmi Note 17 Pro 5G می‌تونه براتون جذاب باشه. البته باید با وزن نسبتاً زیادش هم کنار بیاید.

در مقابل، اگه هدفتون بازی سنگین، فیلم‌برداری جدی یا گرفتن بهترین دوربین در این رده‌ست، انتخاب‌های متعادل‌تری وجود دارن. جدیدتر بودن نسبت به Redmi Note 15 Pro 5G هم به معنی بهتر بودن در همه‌چیز نیست؛ نسل قبل در قدرت پردازش و امکانات فیلم‌برداری همچنان قابل بررسیه. اگه هم نوت 15 پرو 5G دارید، ارتقا بیشتر وقتی معنی پیدا می‌کنه که واقعاً به شارژدهی بالاتر نیاز داشته باشید.

ردمی نوت 17 پرو در برابر Poco X8

مقایسه با Poco X8 خیلی نزدیکه، چون نمایشگر 6.83 اینچی 1.5K و 120 هرتزی، تراشه Snapdragon 6s Gen 4، باتری 8340 میلی‌آمپرساعتی و شارژ 67 واتی مشترک دارن. تفاوت مهم اینه که نوت 17 پرو دوربین اولتراواید 8 مگاپیکسلی داره، ولی X8 به سنسور کمکی تشخیص عمق اکتفا کرده. اختلاف جزئی امتیاز بنچمارک هم به‌تنهایی دلیل برتری محسوس یکی در استفاده روزمره نیست. اگه اولتراواید براتون مهمه و اختلاف قیمت کم باشه، ردمی انتخاب کامل‌تریه؛ اگه X8 ارزون‌تر باشه و این دوربین رو استفاده نکنید، می‌تونید تجربه نزدیکش رو با هزینه کمتر بگیرید. برای سنجیدن این اختلاف، قیمت Poco X8 رو کنار نسخه هم‌ظرفیت ردمی بررسی کنید.

ردمی نوت 17 پرو یا نوت 17 پرو مکس؟

نوت 17 پرو مکس فقط اسم بزرگ‌تری نداره؛ باتری بزرگ‌تر، شارژ 100 واتی، تراشه Snapdragon 6 Gen 5، رم LPDDR5X و دوربین سلفی 32 مگاپیکسلی، مجموعه کامل‌تری می‌سازن. نسخه‌های 256 و 512 گیگابایتی اون هم حافظه سریع‌تر UFS 4.1 دارن. امکان فیلم‌برداری 4K با دوربین اصلی و سلفی تفاوت کاربردی مهم دیگه‌ایه، هرچند Pro Max هم انتخاب ایدئالی برای بازی‌های خیلی سنگین نیست. اگه محدودیت فیلم‌برداری و توان پردازشی نوت 17 پرو اذیتتون می‌کنه، مدل پرو مکس ارزش بررسی داره؛ اما اگه فقط باتری خوب و نمایشگر بزرگ می‌خواید، نسخه پرو از قبل این نیاز رو جواب میده. منطقی‌بودن هزینه بیشتر رو می‌تونید با دیدن قیمت ردمی نوت 17 پرو مکس بسنجید.

در برابر Galaxy A57 هم انتخاب به اولویتتون برمی‌گرده: ردمی بیشتر روی باتری و نمایشگر تکیه می‌کنه، درحالی‌که سامسونگ در قدرت پردازش، تجربه دوربین و فیلم‌برداری، وزن کمتر و پشتیبانی نرم‌افزاری پیشنهاد متعادل‌تریه. پس اگه این دو نزدیک هم قیمت خوردن، باتری بزرگ برای خیلی از افراد دلیلی کافی برای خرید ردمی نوت 17 پرو نیست و گوشی a57 سامسونگ ارزش خرید بیشتری داره.

در مجموع، این گوشی برای کاربر روزمره‌ای که شارژدهی و مصرف محتوا رو بالاتر از بازی و دوربین می‌ذاره، انتخاب قابل دفاعیه؛ به شرطی که اختلاف قیمتش با گزینه‌های کامل‌تر منطقی باشه. قبل از تصمیم، قیمت ردمی نوت 17 پرو رو با توجه به نسخه چین یا گلوبال، رم و حافظه و محتویات جعبه بررسی کنید. ارزش خرید اصلیش همون باتری و نمایشگره؛ اگه این دو نیاز اصلی شما نیستن، بهتره بودجه‌تون رو روی نقاط قوت یه مدل دیگه بذارید.