بررسی گوشی Xiaomi 17T Pro
یه زمانی سری T شیائومی به عنوان گوشیهای قاتل پرچمدار شناخته میشدن، اما شیائومی 17T Pro با این برچسب قیمتی و البته مشخصات هیولایی که داره، دیگه رسما وارد لیگ پرچمدارها شده. تو بررسی شیائوی 17 تی پرو، زیر و بم این گوشی رو درآوردیم تا ببینیم آیا در برابر رقبای گردن کلفتش ارزش خرید داره یا نه. با موبونیوز همراه باشید!
طراحی و کیفیت ساخت؛ لوکس و خوشدست
طراحی و کیفیت ساخت این گوشی کاملا لوکس و خوشدسته. وقتی شیائومی 17T Pro رو برای اولین بار تو دست میگیرید، متریال باکیفیتش حس یک گوشی گرونقیمت رو به شما میده. قاب پشتی مات طراحی شده که جذابیتش رو دوچندان میکنه و شیائومی برای محافظت از قاب پشتی و جلویی از Gorilla Glass 7i استفاده کرده است. بیرونزدگی ماژول دوربینها کاملا معقوله و مثل خیلی از گوشیهای جدید، بیش از حد بزرگ و آزاردهنده نیست. با توجه به وزن ۲۱۹ گرمی و حاشیههای بسیار کم دور صفحه نمایش، گرفتن این گوشی تو دست حس یک دستگاه قرص و محکم رو بهتون منتقل میکنه. داشتن گواهی استاندارد IP68 هم خیالتون رو از بابت مقاومت در برابر آب و گرد و غبار تا عمق ۱.۵ متری برای ۳۰ دقیقه کاملا راحت میکنه. یکی از رنگهای خیلی جذاب این گوشی، رنگ آبی تاریک یا همون Deep Blue هست که واقعا چشمنوازه و حسابی جلب توجه میکنه.

صفحه نمایش؛ روشن، شارپ و دوستدار چشم
بخش نمایشگر همیشه نقطه قوت شیائومی بوده و اینجا هم با یک پنل ۶.۸۳ اینچی از نوع AMOLED روبرو هستیم که توانایی نمایش ۶۸ میلیارد رنگ رو داره و از رفرشریت ۱۴۴ هرتز پشتیبانی میکنه. شیائومی ادعا کرده بیشینه روشنایی این صفحه نمایش به ۳۵۰۰ نیت میرسه، اما در تستهای واقعی تو محیط باز و زیر نور آفتاب، روشنایی در حدود ۱۷۰۰ نیت ثبت شده است. با این حال محتوا کاملا خواناست، هرچند تو این رده قیمتی میتونستیم انتظار روشنایی بیشتری رو داشته باشیم. رزولوشن 1.5K باعث شده تصاویر به شدت شارپ باشن و نیازی به رزولوشنهای بالاتر که باتری رو میبلعن احساس نشه. این گوشی از فناوری DC Dimming و PWM با فرکانس ۳۸۴۰ هرتز پشتیبانی میکنه که اگر چشمهای حساسی دارید، این ویژگیها فلیکر صفحه رو به حداقل میرسونن و به شدت برای جلوگیری از خستگی چشم و سردرد کمککننده هستن.
باتری و شارژدهی؛ پایان کابوس باتری در سری T
باتری و شارژدهی یکی از بزرگترین برگ برندههای این گوشیه و پایان کابوس باتری در سری تی پرو محسوب میشه. نسلهای قبلی همیشه تو کاربریهای سنگین مشکل شارژدهی داشتن، اما شیائومی با قرار دادن یک باتری غولپیکر ۷۰۰۰ میلیآمپر ساعتی این مشکل رو کاملا برطرف کرده که نسبت به نسلهای قبل حدود ۲۷ درصد افزایش ظرفیت داشته است. در تستهای واقعی، یک ساعت پخش ویدیوی آفلاین با روشنایی پنجاه درصد فقط ۳ درصد، یک ساعت اینستاگرام گردی ۷ درصد، نیم ساعت بازی سنگین CarX Street حدود ۸ درصد و یک ساعت Genshin Impact با بالاترین تنظیمات تنها ۱۵ درصد از باتری رو مصرف کرد. این پکیج باتری با خیال راحت یک روز تا یک روز و نیم بهتون شارژ میده. این گوشی با آداپتور ۱۰۰ واتی داخل جعبه، تو حدود ۴۵ دقیقه فول شارژ میشه و از شارژ وایرلس ۵۰ وات و شارژ معکوس ۲۲.۵ وات هم پشتیبانی میکنه.
سخت افزار و نرمافزار؛ قدرت بلامنازع اما با یه سوتی عجیب!
از نظر سختافزار و نرمافزار، شیائومی تو این مدل از چیپست پرچمدار مدیاتک یعنی Dimensity 9500 با معماری ۳ نانومتری استفاده کرده است. عملکرد پردازشی فوقالعاده است و این گوشی تو بنچمارک AnTuTu نسخه ۱۱ تونسته امتیاز بسیار بالای ۳,۳۱۸,۰۱۳ رو ثبت کنه. در بخش گیمینگ، بازیهای سنگینی مثل Call of Duty و PUBG به راحتی روی ۱۲۰ فریم بر ثانیه اجرا میشن و تو بازی Genshin Impact گوشی روی ۶۰ فریم بدون مشکل کار میکنه. تو بازی به شدت سنگین CarX Street ممکنه با افت فریمهای خیلی جزئی مواجه بشید و گوشی تا حدود ۴۱ الی ۴۲ درجه داغ میکنه که اصلا دست رو نمیسوزونه و آزاردهنده نیست. تو محیط کاربری HyperOS 3 و اندروید ۱۶، همه چیز بسیار نرم و روان اجرا میشه و دستیار صوتی Gemini گوگل بالاخره جایگزین دستیار چینی شده است. شیائومی قول ۴ سال آپدیت اندروید و ۶ سال آپدیت امنیتی رو برای این مدل داده. اما یک نقطه ضعف عجیب تو این دستگاه پرچمدار، استفاده از پورت قدیمی USB 2.0 برای انتقال اطلاعات سیمی هست که واقعا جای دفاع نداره. حسگر اثر انگشت اپتیکال زیر صفحه نمایش هم با اینکه اولتراسونیک نیست، اما سرعت و دقت بسیار بالایی داره.
بررسی دوربین؛ امضای لایکا، عالی اما نه بینقص
در بخش دوربین، شیائومی روی همکاری با برند لایکا مانور زیادی داده اما عملکرد دوربین عالی هست ولی بینقص نیست. دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی با سنسور Light Fusion 950 تو نور روز عکسهای بسیار تمیز، با جزئیات بالا و داینامیک رنج خوبی میگیره. البته تو شرایط نوری خیلی سخت، داینامیک رنج کمی دچار مشکل میشه و گوشههای تصویر ممکنه کمی افت کیفیت پیدا کنن و نرم بشن. دوربین تلهفوتو ۵۰ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۵ برابری، تو عکسهای پرتره جداسازی سوژه بسیار خوبی داره اما وقتی روی سوژهها و درختهای دور زوم میکنید متوجه کمبود شارپنس و حالت آبرنگی میشید. این لنز قابلیت عکاسی ماکرو تا فاصله ۳۰ سانتیمتری رو هم در اختیارتون میذاره. دوربین اولتراواید ۱۲ مگاپیکسلی عملکرد متوسطی داره و تو نور کم نویز زیادی به تصویر اضافه میکنه. در بخش فیلمبرداری پشتیبانی از رزولوشن 8K و قابلیتهای حرفهای مثل ضبط Log و تنظیمات دستی این گوشی رو بسیار جذاب کرده است. دوربین سلفی ۳۲ مگاپیکسلی هم بالاخره از فیلمبرداری 4K پشتیبانی میکنه، اما کیفیت عکسهای سلفی هنوز رنگهای دقیقی نداره و کمی آبرنگی به نظر میرسه.
در نهایت اسپیکرهای استریو بلندی صدای خیلی خوبی دارن اما بیس عمیقی ندارن و در مقایسه با رقبایی مثل آیفون ۱۵ کمی ضعیفتر عمل میکنن.
آیا گوشی شیائومی 17 تی پرو ارزش خرید داره؟
گوشی شیائومی 17T Pro تو اکثر بخشها مثل کیفیت ساخت عالی، پردازنده قدرتمند دایمنسیتی 9500 و شارژدهی فوقالعاده باتری هفت هزار میلیآمپری، واقعا مثل یک پرچمدار رفتار میکنه. اما تو بخش دوربین با وجود امضای لایکا هنوز ضعفهایی دیده میشه که در حد بهترین پرچمدارهای بازار نیست. اگه به دنبال یه گوشی با پردازشگر به شدت قوی برای گیمینگ، باتری عالی و صفحه نمایش باکیفیت هستید، این گوشی انتخاب جذابیه. اما یادتون باشه تو این رده قیمتی رقبای گردن کلفتی K90 Pro Max هم حضور دارن (البته که موجودی و قیمت های تو بازار ایران خیلی نوسانی شده) که تو بخشهایی مثل دوربین و اسپیکر میتونن این گوشی ررو به چالش بکشن. همچنین اگر از کاربران مدل نسل قبلی یعنی 15T Pro هستید، این گوشی با وجود سختافزار خوبش شاید ارزش ارتقا و هزینه اضافه رو برای شما نداشته باشه و بهتره همون گوشی خودتون رو نگه دارید.
آخرین مقالات
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.