بررسی هدفون AirPods Max 2 اپل
ایرپاد مکس ۲ برای کسی که آیفون و مک داره و دنبال یه هدفون دورگوشی با صدای باکیفیت، حذف نویز قوی و اتصال راحت بین دستگاههای اپله، انتخاب جذابیه؛ البته به شرطی که با وزن زیاد و شارژدهی معمولی اون کنار بیاد. تراشه H2 کیفیت صدا، مکالمه و امکانات هوشمند رو بهتر کرده، اما مشکلاتی مثل کیس کممحافظت و نداشتن دکمه خاموشکردن همچنان سر جاشون هستن. برای دارنده مدل لایتنینگ، ارتقا میتونه معنادار باشه؛ برای کسی که نسخه USB‑C نسل اول رو داره، تصمیم به این سادگی نیست.
از نظر استفاده در ایران هم باید امکانات خود هدفون رو از سرویسهای اپل جدا کنیم. پخش موسیقی، تماس و حذف نویز به ترجمه زنده یا اشتراک اپل وابسته نیستن، ولی برای ترجمه باید آیفون سازگار و زبان پشتیبانیشده داشته باشین؛ فارسی فعلاً جزو اون زبانها نیست. با بررسی ایرپاد مکس ۲ اپل همراه موبونیوز باشید تا ببینیم تغییرات این نسل چقدر به کار میان و خریدش برای چه کسی منطقیه.
قیمت هدست بلوتوثی اپل مدل Airpods Max 2 2026
- فهرست مطالب
- طراحی و راحتی ایرپاد مکس ۲؛ بدنه باکیفیت، وزن همچنان زیاد
- کیفیت صدا؛ تغییر H2 چقدر شنیدنیه؟
- حذف نویز، Transparency و Adaptive Audio
- کیفیت میکروفون و امکانات هوشمند
- اتصال به آیفون، اندروید و ویندوز؛ تفاوت استفاده بیسیم و کابلی
- باتری، شارژ و محدودیتهای Smart Case
- آیا AirPods Max 2 در ایران محدودیت داره؟
- آیا ایرپاد مکس ۲ ارزش خرید داره؟
- مقایسه ایرپاد مکس ۲ با نسل قبلی
- ارتقا از نسخه لایتنینگ؛ تغییرات کاربردیترن
- ارتقا از نسخه USB‑C؛ برای همه توجیه نداره
طراحی و راحتی ایرپاد مکس ۲؛ بدنه باکیفیت، وزن همچنان زیاد
اگه دو نسل رو کنار هم بذارین، تشخیص مدل جدید از روی ظاهر کار راحتی نیست. همون کاپهای آلومینیومی، بازوهای فلزی با تنظیم پیوسته و هدبند با توری کشسان رو میبینین. رنگهای میدنایت، استارلایت، آبی، بنفش و نارنجی هم از نسخه USB‑C نسل اول اومدن. برای کسی که ظاهر این خانواده رو دوست داره، این طراحی همچنان جذابه؛ اما اگه منتظر یه بدنه سبکتر یا جمعوجورتر بودین، نسل دوم اون تغییر رو نداره.

وزن رسمی هدفون همراه بالشتکها ۳۸۶٫۲ گرمه؛ یعنی همچنان با یه هدفون سنگین طرفیم. توری بالای سر به پخششدن فشار کمک میکنه و بالشتکهای پارچهای و عمیق، فضای مناسبی دور گوش میسازن، ولی اینها وزن رو حذف نمیکنن. راحتی هم به فرم سر، محل قرارگرفتن هدبند و تنظیم بازوها بستگی داره. ممکنه برای یه نفر چند ساعت استفاده مشکلی نسازه و برای نفر دیگه بعد از مدتی فشار بالای سر یا خستگی گردن ایجاد کنه. برای خریدی با این هزینه، امتحانکردن فیت هدفون ارزش زیادی داره.

بالشتکها اتصال مغناطیسی دارن و جداکردن و جا زدنشون سادهست. این ویژگی برای تمیزکردن و تعویض پدها کاربردیه، اما نباید اون رو با تعمیرپذیری ساده کل هدفون یکی بدونیم. جنس پارچهای پدها هم حس متفاوتی با روکشهای چرم مصنوعی داره؛ بااینحال، تهویه و راحتی به معنی مناسببودن برای ورزش و تعریق زیاد نیست. این مدل برای مقاومت در برابر آب و عرق طراحی نشده و انتخاب مطمئنی برای دویدن، تمرین سنگین یا استفاده زیر بارون نیست.
کنترل فیزیکی از بخشهای خوشفکر طراحی باقی مونده. با چرخوندن Digital Crown صدا رو تنظیم میکنین و با فشارش پخش، تماس و جابهجایی بین آهنگها رو کنترل میکنین. دکمه جداگانه حالت شنیدن هم دسترسی راحتی به حذف نویز و شنیدن محیط میده. این روش به لمس دقیق سطح کاپ وابسته نیست و وقتی دستتون بدون نگاهکردن سمت هدفون میره، کنترل مشخص و قابلفهمی در اختیارتون میذاره.

کاپها برای قرارگرفتن در کیس میچرخن، اما هدفون تا نمیشه. در نتیجه، با وجود ظاهر مرتب، توی کیف جای کمی نمیگیره. وزن زیاد و این حجم ثابت موقع سفر بیشتر خودشون رو نشون میدن؛ مخصوصاً وقتی قرار باشه هدفون رو ساعتها همراهتون حمل کنین.
کیفیت صدا؛ تغییر H2 چقدر شنیدنیه؟
تغییر مهم AirPods Max 2 فقط اضافهشدن چند گزینه به تنظیمات نیست. توی هر کاپ تراشه H2 قرار گرفته و اپل از آمپلیفایر جدید با دامنه دینامیکی بالاتر استفاده کرده. نتیجه، حفظ شخصیت صدای آشنای این خانواده همراه با پردازش بهتر و کنترل دقیقتره. باس حضور خوبی داره، وکال واضح شنیده میشه و در آهنگهای شلوغ، دنبالکردن سازهای مختلف راحتتره.
در مقایسه مستقیم با نسل قبل، شفافیت بیشتر فرکانسهای بالا، تفکیک بهتر و کنترل مناسبتر صداهای بم از تغییرات قابلتوجه هستن. بااینحال، تفاوت رو نباید به تغییر کامل تجربه شنیدن تعبیر کنیم. نسل اول از ابتدا صدای خوبی داشت و مدل جدید هم همون مسیر رو ادامه میده. شدت تفاوت به آهنگ، کیفیت ضبط، بلندی صدا و حتی نحوه قرارگرفتن بالشتکها روی سر بستگی داره؛ بنابراین صرفاً برای شنیدن یه تفاوت بزرگ در همه آهنگها، خرید دوباره توصیه راحتی نیست.

Adaptive EQ با کمک میکروفونهای داخلی، صدایی رو که به گوش میرسه بررسی میکنه و بخشی از تنظیم صدا رو با فیت هدفون هماهنگ میکنه. مثلاً قرارگرفتن دسته عینک زیر پد میتونه روی بستهشدن فضای دور گوش و پاسخ باس اثر بذاره. این تنظیم خودکار کمک میکنه صدا باثباتتر بمونه، ولی جای فیت درست رو نمیگیره و به معنی حذف کامل اثر عینک یا جابهجایی پدها نیست.
یه نکته مهم درباره تنظیم سلیقهای صدا وجود داره: ایراد «نداشتن اکولایزر دستی» که در بررسیهای اولیه مطرح میشد، با وضعیت نرمافزاری جدید یکی نیست. اپل با بهروزرسانی، اکولایزر سهباند رو برای ایرپاد مکس ۲ اضافه کرده که اجازه میده فرکانسهای پایین، میانی و بالا رو تغییر بدین. برای دسترسی به اون، هدفون و دستگاه سازگار باید بهروز باشن. این ابزار به اندازه اکولایزرهای چندبانده حرفهای جزئیات نداره، اما دیگه مجبور نیستین فقط به تنظیم پیشفرض تکیه کنین.
صدای فضایی شخصیسازیشده و دنبالکردن حرکت سر هم برای محتوای سازگار وجود دارن. موقع تماشای فیلم، ثابتموندن جهت صدای مجازی نسبت به نمایشگر میتونه حس سینمایی جذابی بسازه. برای موسیقی، نتیجه بیشتر سلیقهایه و کیفیت میکس فضایی اهمیت زیادی داره. ممکنه بعضی آلبومها رو با این حالت ترجیح بدین و برای بعضی دیگه به استریوی معمولی برگردین؛ فعالبودن صدای فضایی الزاماً به معنی بهترشدن همه آهنگها نیست.
حذف نویز، Transparency و Adaptive Audio
اپل میگه حذف نویز ایرپاد مکس ۲ تا ۱٫۵ برابر مؤثرتر از نسل قبله. این عدد، ادعای سازنده در شرایط آزمون خودشه و به معنی حذف همه صداها یا یک نسبت ثابت برای هر محیط نیست. چیزی که در استفاده اهمیت داره، کاهش بهتر صدای مزاحم بدون نیاز به بالابردن زیاد صدای موسیقیه؛ بهخصوص برای صداهای ممتدی مثل تهویه، غرش موتور و همهمه پسزمینه.
بهبود نسبت به نسل قبل قابلتشخیصه، اما اندازه اون در محیطهای مختلف یکسان نیست. وضعیت قرارگرفتن پد، عینک، شکل سر و نوع صدای بیرون روی نتیجه اثر دارن. حرفزدن یه نفر نزدیک شما یا صداهای ناگهانی هم ممکنه هنوز شنیده بشن. برای همین، خرید این هدفون با انتظار سکوت مطلق میتونه ناامیدکننده باشه؛ حتی وقتی حذف نویز در بخش مهمی از صداهای محیط عملکرد خوبی داره.
حالت Transparency نقطه قوت مهم این خانواده باقی مونده. در این حالت، میکروفونها صدای بیرون رو به گوش میرسونن تا بدون برداشتن هدفون متوجه اطراف بشین. در نسل جدید، پردازش صدا طبیعیتر شده و شنیدن صدای خودتون و محیط حس مصنوعی کمتری داره. برای سفارشدادن در کافه، شنیدن یه اعلام کوتاه یا توجه به همکار کنار میز، این قابلیت واقعاً کاربردیه.
Adaptive Audio هم بین حذف نویز و شنیدن محیط تعادل ایجاد میکنه و میزان کنترل صدا رو با شرایط اطراف تغییر میده. این حالت برای جابهجایی بین محیطهای مختلف راحته، ولی همیشه شدیدترین حذف نویز رو اعمال نمیکنه. اگه توی یه محیط شلوغ میخواین بیشترین تمرکز ممکن رو داشته باشین، انتخاب مستقیم Noise Cancellation منطقیتره؛ اگر هم دوست دارین مقداری از اطراف رو بشنوین، حالت تطبیقی انتخاب مناسبیه.
قابلیت Loud Sound Reduction هم در حالتهای پشتیبانیشده، شدت بعضی صداهای بلند محیط رو کاهش میده. وجودش مفیده، اما نباید ایرپاد مکس ۲ رو بهجای محافظ تخصصی گوش برای محیطهای صنعتی یا صداهای خطرناک در نظر گرفت. همچنین از ضریبهای تبلیغاتی نسلهای مختلف ایرپاد نمیشه با ضرب و تقسیم، برتری دقیق این مدل نسبت به مدلهای دیگه رو نتیجه گرفت.
کیفیت میکروفون و امکانات هوشمند
ایرپاد مکس ۲ در مجموع ۹ میکروفون داره. هشت میکروفون در حذف نویز و سه میکروفون در دریافت صدا نقش دارن که دو مورد بین این وظایف مشترکن. پس جمعزدن این دو عدد و رسیدن به ۱۱ میکروفون اشتباهه. بهبود مکالمه هم فقط از تعداد میکروفونها نمیاد؛ پردازش H2 و همکاری با دستگاه سازگار بخش مهمی از تغییر رو میسازن.
در تماسها، وضوح صدا و جداسازی اون از محیط نسبت به نسل اول بهتر شده و Voice Isolation در دستگاهها و برنامههای سازگار، صدای شما رو در اولویت قرار میده. این ویژگی برای جلسه آنلاین یا تماس از یه فضای پررفتوآمد ارزش بیشتری از تغییرات ظاهری داره. البته باد شدید، فاصله صدا از میکروفون و شرایط اتصال همچنان روی کیفیت اثر میذارن. عبارت ضبط با کیفیت استودیویی هم نباید انتظار جایگزینشدن با میکروفون مستقل حرفهای رو ایجاد کنه؛ برای تماس، ویس و ضبطهای ساده کاربردیتره.
Conversation Awareness وقتی خودتون شروع به حرفزدن میکنین، صدای محتوا رو کم میکنه تا مکالمه راحتتر بشه و بعد از پایان گفتوگو، پخش به وضعیت قبلی برگرده. این تعریف با «هر کسی کنار شما حرف بزنه، موسیقی کم میشه» فرق داره. کاربردش برای گفتوگوهای کوتاه خوبه، اما اگه همراه آهنگ میخونین یا زیاد با خودتون حرف میزنین، ممکنه ترجیح بدین خاموشش کنین.
Personalized Volume هم بهمرور از ترجیح شما برای بلندی صدا در موقعیتهای مختلف یاد میگیره. این ویژگی با صدای فضایی شخصیسازیشده فرق داره؛ اولی به تنظیم ولوم مربوطه و دومی به نحوه بازسازی فضایی صدا. هر دو اسم مشابهی دارن، ولی قرار نیست یک کار رو انجام بدن.
از امکانات دیگه، پاسخدادن به بعضی اعلانهای Siri با تکوندادن سر و کنترل دوربین دستگاه سازگار با Digital Crown هست. این قابلیتها میتونن در موقعیتهای مشخص کار رو راحت کنن، اما برای همه دلیل خرید نیستن. ارزش اصلی مجموعه هوشمند، کمترشدن کارهای تکراری در استفاده روزمرهست؛ برای کسی که فقط موسیقی گوش میده و این تنظیمات رو خاموش نگه میداره، بخشی از مزیت H2 بلااستفاده میمونه.
اتصال به آیفون، اندروید و ویندوز؛ تفاوت استفاده بیسیم و کابلی
AirPods Max 2 از بلوتوث ۵٫۳ استفاده میکنه، درحالیکه دو نسخه نسل اول بلوتوث ۵٫۰ داشتن. اپل کاهش تأخیر بیسیم رو هم مطرح کرده که با دستگاه سازگار و Game Mode میتونه برای بازی مفید باشه. البته شماره بلوتوث بهتنهایی کیفیت صدا، تأخیر همه برنامهها یا اتصال بدون مشکل به هر کامپیوتری رو تضمین نمیکنه؛ دستگاه فرستنده و نرمافزارش هم بخشی از ماجرا هستن.
بیشترین راحتی وقتی به دست میاد که چند دستگاه اپل با حساب مشترک داشته باشین. اتصال اولیه ساده، دسترسی به تنظیمات در خود سیستمعامل و جابهجایی خودکار بین دستگاههای سازگار، استفاده روزمره رو راحت میکنن. این تجربه با اتصال همزمان معمول به دو دستگاه از هر برندی فرق داره؛ نباید انتظار داشته باشین جابهجایی بین آیفون و کامپیوتر ویندوزی دقیقاً مثل آیفون و مک انجام بشه.
اندروید و ویندوز هم میتونن از طریق بلوتوث برای پخش صدا و مکالمه به هدفون وصل بشن. حذف نویز و Transparency هم قابلاستفاده هستن، اما Siri و مجموعه کامل تنظیمات و یکپارچگی اپل در دسترس نیست. همچنین گزارش قطعووصل با یه مادربرد یا آداپتور خاص رو نمیشه به همه کامپیوترهای ویندوزی تعمیم داد. اگه استفاده اصلیتون خارج از اکوسیستم اپله، بهتره سازگاری با دستگاه خودتون و اهمیت امکانات ازدسترفته رو جدیتر بسنجین.
برای صدای Lossless باید از اتصال کابلی USB‑C و محتوای سازگار استفاده کنین. سقف اعلامشده ۲۴ بیت و ۴۸ کیلوهرتزه و اتصال بیسیم این مسیر رو در اختیارتون نمیذاره. نسل اول USB‑C هم با نرمافزار مناسب همین قابلیت رو داره. اتصال کابلی به دستگاههای سازگار اندرویدی و کامپیوترهای غیر اپلی هم ممکنه و به اشتراک Apple Music محدود نیست؛ فایل باکیفیت خودتون و برنامه سازگار هم میتونن منبع پخش باشن.
مزیت عملی کابل، بهخصوص برای تدوین و کارهایی که هماهنگی تصویر و صدا مهمه، تأخیر بسیار کمه. تفاوت شنیداری فایل Lossless با فایل فشرده باکیفیت برای همه و در همه آهنگها واضح نیست؛ ضمن اینکه کابل، جزئیاتی رو که از فایل اصلی حذف شدن برنمیگردونه. برای مکالمه هم کابل USB‑C رو خودکار معادل اتصال کامل هدست شامل ورودی میکروفون فرض نکنین؛ مسیر دریافت صدای میکروفون و تنظیمات ورودی دستگاه باید جدا بررسی بشن و در مک، اپل برای قابلیتهای تماس در اتصال کابلی، روشنبودن بلوتوث رو هم لازم میدونه.
باتری، شارژ و محدودیتهای Smart Case
شارژدهی رسمی ایرپاد مکس ۲ تا ۲۰ ساعت با حذف نویز روشنه؛ همون وعدهای که از نسل اول میشناختیم. این عدد به معنی نتیجه ثابت برای همه نیست و بلندی صدا، نوع استفاده و شرایط اتصال میتونن تغییرش بدن. برای چند نوبت استفاده روزمره مناسبه، اما نسل دوم از نظر باتری پیشرفت مهمی نداره و این بخش در حد قیمت و وزن بالای محصول هیجانانگیز نیست.
شارژ از پورت USB‑C روی کاپ راست انجام میشه و طبق اعلام اپل، پنج دقیقه شارژ حدود یکونیم ساعت پخش فراهم میکنه. این شارژ کوتاه برای وقتی که قبل از بیرونرفتن متوجه خالیبودن باتری میشین، کاربردیه. Smart Case باتری اضافه نداره و هدفون رو شارژ نمیکنه؛ برای شارژ باید کابل مستقیماً به خود هدفون وصل بشه، حتی وقتی داخل کاوره.
کیس بیشتر کاپها رو میپوشونه و هدبند رو بیرون میذاره. مزیتش وزن و حجم کم خود کاوره، ولی به اندازه یه کیف سختِ کامل از هدفون محافظت نمیکنه. برای حمل در کیفی که وسایل زیادی توش قرار میدین، این پوشش محدود نکته مهمیه. از طرف دیگه، نقش کیس در مدیریت انرژی باعث میشه حتی اگه ظاهرش رو دوست ندارین، کاملاً بیکاربرد نباشه.
دکمه مستقلی برای خاموشکردن هدفون وجود نداره و مدیریت مصرف به حالتهای خودکار و Smart Case سپرده شده. قراردادن هدفون در کیس به حفظ شارژ در وضعیت بسیار کممصرف کمک میکنه؛ این وضعیت با خاموشکردن دستی یکی نیست. در نتیجه، بهتره بعد از چند روز کنارگذاشتن هدفون، برای یه سفر طولانی روی همون درصد شارژ قبلی حساب نکنین و قبل از حرکت، وضعیت باتری رو ببینین.
آیا AirPods Max 2 در ایران محدودیت داره؟
برای استفاده معمولی، لازم نیست هدفون به سرویس آنلاین اپل وصل باشه. اتصال بلوتوث، پخش فایل روی گوشی، مکالمه و حذف نویز به اشتراک Apple Music یا فعالبودن ترجمه زنده وابسته نیستن. بنابراین پشتیبانینشدن یه سرویس در ایران به معنی ازکارافتادن بخش اصلی هدفون نیست. محدودیتها بیشتر زمانی مهم میشن که بخواین از امکانات وابسته به حساب، زبان و دستگاه سازگار استفاده کنین.
مهمترین مورد، ترجمه زندهست. این قابلیت به آیفون سازگار با Apple Intelligence، فعالبودن اون، برنامه Translate و نسخههای نرمافزاری مناسب نیاز داره. آیفون ۱۵ پرو و ۱۵ پرو مکس و مدلهای آیفون ۱۶ به بعد در گروه دستگاههای سازگار قرار میگیرن؛ آیفون ۱۵ معمولی و ۱۵ پلاس برای این قابلیت کافی نیستن. برای ایرپاد مکس ۲، شرط نسخه سیستمعامل اعلامشده در مشخصات محصول iOS 26.4 یا بالاتره و بهتره هر دو دستگاه به آخرین نسخه سازگار بهروز باشن.
فارسی فعلاً در فهرست رسمی زبانهای ترجمه زنده ایرپاد وجود نداره. پس نباید این هدفون رو با انتظار ترجمه مستقیم مکالمه فارسی به یه زبان دیگه یا برعکس بخرین. تغییر منطقه حساب یا استفاده از ابزار تغییر IP هم زبان پشتیبانینشده رو به قابلیت رسمی اضافه نمیکنه. در مقابل، پخش آهنگ، پادکست و محتوای فارسی مشکلی از جنس «پشتیبانی زبان» نداره؛ این محدودیت مربوط به پردازش و ترجمه گفتاره.
برای زبانهای پشتیبانیشده، مدلهای زبانی باید از قبل دانلود بشن و بعد از دانلود، پردازش ترجمه روی آیفون انجام میشه. این ویژگی به معنی ترجمه مستقل توسط خود هدفون نیست؛ آیفون همچنان بخش لازم فراینده. همچنین محدودیت زبان رو نباید با مسدودبودن قطعی قابلیت در خاک ایران یکی گرفت. در مستندات بررسیشده، شواهدی برای تعمیم یه قفل سراسری مخصوص ایران به تمام امکانات این هدفون وجود نداره؛ دسترسی هر قابلیت به شرایط همون سرویس و تنظیمات دستگاه وابستهست.
درباره سرویسهای اشتراکی هم ایران در فهرست رسمی کشورهای پشتیبانیشده Apple Media Services قرار نداره. استفاده از یه سرویس مثل Apple Music به منطقه حساب، روش پرداخت و دسترسی به خود سرویس مربوطه؛ اما برای شنیدن موسیقی یا حتی فایل Lossless خودتون مجبور به استفاده از اون نیستین. دستیار صوتی و امکانات وابسته به Siri هم محدودیتهای زبان و منطقه خودشون رو دارن و نباید تجربه کامل فارسی از اونها انتظار داشت.
نکته عملی دیگه، بهروزرسانی فریموره. مسیر رسمی دریافت آپدیت، قراردادن هدفون در شارژ و نزدیکبودن به آیفون، آیپد یا مک سازگار و متصل به اینترنت است. اگه فقط اندروید یا ویندوز دارین، دسترسی دائمی به این مسیر بهروزرسانی رو ندارین؛ این محدودیت مخصوص ایران نیست، ولی برای استفاده از اکولایزر جدید و اصلاحات نرمافزاری اهمیت داره. شرایط گارانتی، تعویض بالشتک و خدمات باتری رو هم پیش از خرید از فروشنده مشخص کنین؛ کیفیت ساخت فلزی، نیاز آینده به خدمات رو از بین نمیبره.
آیا ایرپاد مکس ۲ ارزش خرید داره؟
قیمت پایه هنگام معرفی ۵۴۹ دلار بود و با چنین جایگاهی، فقط صدای خوب برای توجیه خرید کافی نیست. ایرپاد مکس ۲ زمانی ارزشش رو بهتر نشون میده که صدای باکیفیت، Transparency طبیعی، مکالمه بهتر و یکپارچگی بین چند دستگاه اپل رو با هم بخواین. برای کسی که بخش زیادی از روز رو بین آیفون، مک و آیپد جابهجا میشه، راحتی این مجموعه میتونه به اندازه کیفیت صدا مهم باشه.
شرط اصلی این توصیه، کنارآمدن با وزن و فیت هدفونه. اگر با قرارگرفتنش روی سر راحت نیستین، بدنه فلزی و امکانات نرمافزاری اون ناراحتی رو جبران نمیکنن. برای ورزش، حمل خیلی سبک، باتری طولانی یا استفاده عمدتاً با اندروید و ویندوز هم گزینهای نیست که بدون مقایسه توصیه بشه؛ چون بخشی از هزینه رو برای تجربهای میپردازین که روی دستگاههای اپل کاملتره.
برای کاربران ایران، خرید رو روی کیفیت صدا، حذف نویز و نیاز واقعی به اکوسیستم اپل بنا کنین. ترجمه زنده فارسی جزو مزیتهای این خرید نیست و دسترسی به سرویسهای آنلاین رو هم باید جدا بسنجین. اگر اولین خریدتونه و فیت مناسبی دارین، نسل دوم انتخاب کاملتری از این خانوادهست. اگر نسخه USB‑C نسل اول رو دارین، فقط زمانی ارتقا بدین که امکانات H2 یه نیاز روزمره رو براتون حل میکنن؛ اگر مدل لایتنینگ رو دارین، مجموعه تغییرات دلیل بیشتری برای بررسی ارتقا میده.
مقایسه ایرپاد مکس ۲ با نسل قبلی
اول باید نسل قبل رو درست بشناسیم. مدل لایتنینگ سال ۲۰۲۰ و نسخه USB‑C سال ۲۰۲۴ هر دو نسل اول محسوب میشن و تراشه H1 دارن. تغییر پورت و رنگهای مدل ۲۰۲۴، اون رو به نسل دوم تبدیل نکرده. AirPods Max 2 مدل مجهز به H2 است و تفاوت اصلیش در پردازش صدا، حذف نویز و قابلیتهای هوشمنده. برای جزئیات مدل قبلی، بررسی ایرپاد مکس 2024 اپل رو هم میتونین ببینین.
| ویژگی | نسل اول لایتنینگ | نسل اول USB‑C | ایرپاد مکس ۲ |
|---|---|---|---|
| تراشه هر کاپ | H1 | H1 | H2 |
| درگاه | لایتنینگ | USB‑C | USB‑C |
| صدای دیجیتال Lossless از USB‑C | نداره | با نرمافزار سازگار داره | داره |
| بلوتوث | ۵٫۰ | ۵٫۰ | ۵٫۳ |
| Adaptive Audio و Conversation Awareness | نداره | نداره | داره |
| ترجمه زنده | نداره | نداره | با آیفون، زبان و نرمافزار سازگار |
| شارژدهی اسمی با ANC روشن | تا ۲۰ ساعت | تا ۲۰ ساعت | تا ۲۰ ساعت |
| طراحی تاشو و دکمه خاموش مستقل | نداره | نداره | نداره |
ارتقا از نسخه لایتنینگ؛ تغییرات کاربردیترن
برای دارنده نسخه لایتنینگ، نسل دوم چند تغییر رو همزمان کنار هم میذاره: پورت مشترک با دستگاههای USB‑C، پخش دیجیتال Lossless از کابل، حذف نویز بهتر، پردازش جدید مکالمه و قابلیتهای H2. اگه از هدفون قدیمیتون زیاد استفاده میکنین و این امکانات رو لازم دارین، ارتقا دلیل قابلدفاعی داره. بهخصوص وقتی مشکل فعلیتون علاوه بر امکانات، شارژدهی باتری فرسوده هم باشه؛ البته میزان افت باتری هر دستگاه رو باید جدا سنجید.
در مقابل، صرف گذشت زمان از عرضه، خرید دوباره رو واجب نمیکنه. اگه نسخه لایتنینگ سالمه، از صدا و حذف نویزش رضایت دارین و تغییر کابل براتون مهم نیست، میتونین استفاده از همون هدفون رو ادامه بدین. نسل دوم راحتی کاملاً متفاوت یا باتری اسمی طولانیتری نمیده؛ اگر مشکل اصلیتون وزن و فشار هدبنده، خرید مدل جدید همون مسئله رو حل نمیکنه.
ارتقا از نسخه USB‑C؛ برای همه توجیه نداره
نسخه USB‑C نسل اول از قبل پورت جدید و پخش Lossless کابلی رو در اختیارتون میذاره. بنابراین ارتقا به نسل دوم رو باید بیشتر با نیاز به Adaptive Audio، Conversation Awareness، کیفیت مکالمه بهتر و بهبود حذف نویز بسنجین. کیفیت صدا هم بهتر شده، اما تفاوت به اندازهای نیست که برای هر دارنده نسخه ۲۰۲۴، پرداخت دوباره هزینه یه هدفون گرون رو ضروری کنه.
اگه نسخه USB‑C رو اخیراً خریدین و استفادهتون بیشتر موسیقی در خونه یا دفتره، نگهداشتنش معمولاً تصمیم منطقیتریه. ارتقا زمانی جذابتر میشه که روزانه در محیطهای مختلف رفتوآمد دارین، زیاد تماس میگیرین و امکانات هوشمند جدید واقعاً بخشی از استفاده شما میشن. برای خریدار اولین هدفون این خانواده هم نسل دوم کاملتره؛ بااینحال، اختلاف قیمت واقعی با نسل قبل باید در تصمیم نهایی دیده بشه.
قیمت هدست بلوتوثی Apple Airpods Max 2024
آخرین مقالات
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.