بررسی هندزفری CMF Buds 2 Plus

هندزفری بلوتوثی CMF Buds 2 Plus برای کسی که یه هندزفری سبک با صدای قابل تنظیم، نویز کنسلینگ کاربردی و شارژدهی طولانی می‌خواد، گزینه قابل‌توجهیه؛ به‌خصوص اگه بیشتر با کدک AAC و بدون ANC موسیقی گوش بده. بااین‌حال، اسم «پلاس» به معنی برتری در همه بخش‌ها نیست. کنترل چرخشی کاربردی کیس Pro 2 اینجا وجود نداره و حالت تأخیر کم هم این محصول رو به انتخاب اول بازی‌های رقابتی تبدیل نمی‌کنه.

انتخاب بین مدل‌های نزدیک به هم CMF بیشتر از اینکه به اسمشون وابسته باشه، به اولویت شما بستگی داره: باتری و شخصی‌سازی صدا، کنترل راحت‌تر یا هزینه کمتر؟ در ادامه، طراحی، کیفیت صدا، مکالمه، حذف نویز و باتری رو بررسی می‌کنیم و سراغ تفاوت‌های این مدل با CMF Buds 2، CMF Buds Pro 2 و CMF Buds 2a می‌ریم. با بررسی CMF Buds 2 Plus همراه موبونیوز باشید.

طراحی و راحتی؛ کیس آشنا بدون کنترل چرخشی

کیس تقریبا مربعی با گوشه‌های گرد و اون دایره چرخان روی بدنه، همچنان امضای طراحی CMF رو حفظ کرده. رنگ آبی ظاهر متفاوت‌تری داره و خاکستری روشن برای کسی مناسبه که رنگ ملایم‌تری می‌خواد؛ اما برخلاف بعضی مدل‌های این خانواده، خبری از رنگ نارنجی نیست. بدنه عمدتا پلاستیکیه و پرداخت مات و نرم اون خوشاینده، ولی نباید ظاهر متفاوتش رو با متریال یه هندزفری پرچمدار یکی بدونیم.

ابعاد کیس ۵۳٫۳ در ۵۳٫۳ در ۲۳ میلی‌متره و مجموع وزن کیس و گوشی‌ها به ۵۱٫۵ گرم می‌رسه. بنابراین برای همراه داشتن روزانه، با مجموعه سنگینی طرف نیستید. خود هر گوشی هم ۴٫۵ گرم وزن داره و طراحی ساقه‌دارش اجازه می‌ده برای برداشتن و جابه‌جایی، بدنه اصلی رو کمتر فشار بدید.

دایره روی کیس می‌چرخه، اما کنترلر صدا نیست. کاربردش دسترسی به محل اتصال بنده و با چرخوندن یا ضربه‌زدن به اون نمی‌تونید آهنگ رو عوض کنید. این تفاوت برای کسی که Pro 2 رو دیده مهمه؛ چون یکی از جذابیت‌های اون مدل، کنترل پخش از روی خود کیسه. در مدل پلاس، برای این کار باید از کنترل لمسی گوشی‌ها یا دستگاه متصل استفاده کنید.

سری‌های سیلیکونی در سه اندازه همراه محصول هستن. انتخاب اندازه درست فقط برای نیفتادن هندزفری نیست؛ بیس، عایق شدن از محیط و عملکرد ANC هم به همین فیت وابسته‌ان. طراحی سبک و قرارگیری نسبتا مطمئن، این مدل رو برای استفاده طولانی، پیاده‌روی و تمرین معمول مناسب می‌کنه، ولی راحتی نهایی همچنان به فرم گوش شما بستگی داره.

گوشی‌ها گواهی IP55 دارن و در برابر گردوغبار و پاشش آب مقاومن. این استاندارد مجوز شنا یا دوش گرفتن نیست. برای کیس هم IPX2 اعلام شده که مقاومت محدودتری داره؛ بهتره اون رو خشک نگه دارید و گوشی خیس رو داخلش نذارید. داخل جعبه، علاوه بر کیس و گوشی‌ها، سری‌ها و دفترچه‌ها قرار دارن؛ کابل USB-C در فهرست رسمی محتویات جعبه نیست.

کیفیت صدا؛ بیس، وضوح و پروفایل شنیداری شخصی

در هر گوشی یه درایور داینامیک ۱۲ میلی‌متری با دیافراگم LCP و PU قرار گرفته. بااین‌حال، دلیل توجه به صدای این مدل صرفا بزرگ بودن درایور نیست. تنظیم صدا، فیت گوش و پردازش نرم‌افزاری هم سهم مهمی دارن و برای قضاوت درباره خروجی، باید مجموعه این عوامل رو کنار هم دید.

سی ام اف بادز 2 پلاس صدایی با بیس مشخص و پرانرژی داره، اما در تنظیم متعادل، حضور صدای خواننده و سازها هم حفظ می‌شه. این ترکیب برای پاپ، موسیقی الکترونیک و شنیدن روزمره جذابه و برای پادکست هم مجبور نیستید با یه صدای بیش‌ازحد خفه کنار بیاید. البته در آهنگ‌های شلوغ و ولوم بالا، محدودیت تفکیک و تیزی بعضی صداهای زیر بیشتر به چشم میاد؛ بنابراین انتظار ظرافت یه مدل حرفه‌ای گرون‌قیمت رو نداشته باشید.

Ultra Bass Technology 2.0 امکان تقویت بیس رو در پنج سطح می‌ده. اگه دنبال کوبش بیشتر برای موسیقی ورزشی هستید، این قابلیت به کارتون میاد؛ ولی بالا بردن بیس همیشه صدا رو بهتر نمی‌کنه. ممکنه تو بعضی قطعه‌ها، صدای خواننده و ریزه‌کاری سازها زیر بیس پررنگ‌تر برن. بهتره اول با Ultra Bass خاموش یا سطح پایین گوش بدید و بعد به اندازه سلیقه‌تون افزایشش بدید.

پروفایل صدای شخصی چقدر کاربرد داره؟

یکی از تفاوت‌های مهم این مدل، Personal Sound با فناوری Audiodo هست. برنامه چند صدای آزمایشی رو برای هر گوش پخش می‌کنه و براساس پاسخ شما درباره شنیدن اون‌ها، یه پروفایل شخصی می‌سازه. هدف اینه که تنظیم صدا با حساسیت شنیداری شما هماهنگ‌تر بشه، نه اینکه یه تنظیم ثابت برای همه بهترین نتیجه رو بده.

این قابلیت می‌تونه وضوح بعضی جزئیات رو بهتر کنه، ولی نتیجه‌اش برای همه یکسان نیست. ممکنه پروفایل پیشنهادی رو بیشتر دوست داشته باشید یا صدای پیش‌فرض رو ترجیح بدید. آزمون رو در محیط آروم انجام بدید و بعد، با یه آهنگ آشنا، حالت روشن و خاموشش رو مقایسه کنید. داشتن این گزینه ارزشمنده، اما لازم نیست فقط به خاطر اسم «شخصی‌سازی»، همیشه روشن نگهش دارید.

اکولایزر دستی سه‌باندی و حالت‌های آماده مثل پاپ، راک، کلاسیک، الکترونیک و تقویت وکال هم وجود دارن. اکولایزر برای کم‌وزیاد کردن کلی بیس، میانه و صداهای زیر مناسبه، ولی آزادی تنظیم دقیق یه اکولایزر چندبانده رو نمی‌ده. ضمن اینکه پروفایل Dirac Opteo مدل‌های Buds 2 و Pro 2 اینجا وجود نداره؛ مدل پلاس بیشتر روی پروفایل شنیداری شخصی تکیه کرده.

LDAC و صدای فضایی؛ دو قابلیت با کاربرد متفاوت

کدک‌های SBC، AAC و LDAC پشتیبانی می‌شن. LDAC برای انتقال صدای بلوتوثی با نرخ بالاتر روی دستگاه سازگار کاربرد داره، اما روشن کردنش به‌تنهایی تضمین نمی‌کنه در هر آهنگ تفاوت بزرگی بشنوید. کیفیت فایل، تنظیم صدا و حتی فیت سری‌ها مهمن. این قابلیت مصرف باتری رو هم بیشتر می‌کنه؛ پس اگه تفاوتش براتون محسوس نیست، استفاده از AAC تصمیم بدی نیست.

روی آیفون خبری از LDAC نیست و اتصال با کدک‌های سازگار انجام می‌شه. بنابراین اگه کاربر آیفون هستید، مزیت این مدل رو بیشتر در باتری، اپلیکیشن و تنظیم صدا بسنجید. برای فعال کردن LDAC روی اندروید هم باید گوشی سازگار داشته باشید و حالت صدای باکیفیت رو از تنظیمات مربوط فعال کنید.

Spatial Audio Effect یه افکت فضایی ثابت و بدون ردیابی حرکت سره. می‌تونه حس بازتر و متفاوتی به صدا بده، ولی برای همه سبک‌ها و سلیقه‌ها بهتر نیست؛ گاهی هم رنگ صدای خواننده یا صداهای زیر رو تغییر می‌ده. بهتره این گزینه رو برای فیلم و موسیقی جداگانه امتحان کنید و هرجا صدای عادی طبیعی‌تر بود، خاموشش کنید.

حذف نویز و حالت شفافیت؛ چقدر از شلوغی کم می‌کنه؟

حداکثر حذف نویز اعلام‌شده برای این مدل ۵۰ دسی‌بله، اما این عدد سقف آزمایشگاهیه و به معنی کاهش یکسان همه صداها نیست. ANC بیشتر در برابر صداهای بم و پیوسته مثل فن، کولر و غرش وسایل نقلیه خودش رو نشون می‌ده. برای کمتر شدن مزاحمت محیط کار یا مسیر رفت‌وآمد کاربردیه، اما حرف‌زدن آدم‌ها، بوق و صداهای ناگهانی همچنان می‌تونن شنیده بشن.

در Nothing X می‌تونید شدت حذف نویز رو روی سطوح مختلف بذارید یا حالت تطبیقی رو انتخاب کنید. حالت تطبیقی شدت رو با محیط هماهنگ می‌کنه؛ اگر هم ترجیح می‌دید نتیجه قابل‌پیش‌بینی‌تری داشته باشید، می‌تونید سطح بالا رو ثابت نگه دارید. فیت درست سری‌ها همچنان نقش مهمی داره و با یه سری نامناسب، حتی قوی‌ترین تنظیم ANC هم نتیجه مطلوبی نمی‌ده.

در مقایسه با مدل‌های نزدیک این خانواده، انتظار یه فاصله عجیب در حذف نویز نداشته باشید. تفاوت می‌تونه در بعضی محدوده‌های صدا بیشتر و در بعضی کمتر باشه. مثلا مناسب بودن برای کم‌کردن همهمه محیط لزوما به معنی برتری در صدای بم موتور نیست؛ برای همین فقط با عدد تبلیغاتی ANC نمی‌شه برنده تعیین کرد.

حالت شفافیت هم صداهای اطراف رو از طریق میکروفون‌ها وارد گوش می‌کنه تا برای شنیدن یه جمله یا اعلان، مجبور نباشید هر بار هندزفری رو بردارید. عملکردش کاربردیه، اما حس کاملا طبیعی گوش بدون هندزفری رو همیشه بازسازی نمی‌کنه. برای گفت‌وگوی کوتاه مناسبه؛ در مکالمه طولانی، برداشتن گوشی‌ها معمولا راحت‌تره.

کیفیت مکالمه؛ عملکرد میکروفون‌ها در آرامش و شلوغی

شش میکروفون، یعنی سه میکروفون روی هر گوشی، همراه با Clear Voice Technology 3.0 و Wind Noise Reduction 3.0 برای دریافت صدای شما و کم‌کردن مزاحمت محیط به کار می‌رن. این بخش رو با ANC اشتباه نگیرید: ANC روی صدایی که خودتون می‌شنوید اثر می‌ذاره؛ پردازش مکالمه قراره صدای واضح‌تری به طرف مقابل برسونه.

در محیط آروم، وضوح صدا برای تماس روزانه، جلسه آنلاین و گفت‌وگو مناسبه. در خیابون هم کاهش صدای ترافیک کمک می‌کنه صحبت قابل‌فهم بمونه و این محصول صرفا یه هندزفری مخصوص موسیقی نیست. بااین‌حال، صدای محیط هرچقدر شدیدتر و متغیرتر بشه، احتمال فشرده و کمتر طبیعی شدن صدای خود کاربر هم بیشتر می‌شه.

بنابراین می‌شه برای تماس‌های معمول روی سی ام اف بادز 2 پلاس حساب کرد، ولی نباید نتیجه یه تماس موفق در خیابون رو به همه موقعیت‌ها تعمیم داد. باد مستقیم، فاصله و جهت میکروفون نسبت به دهان و سروصدای اطراف روی نتیجه اثر دارن. اگه نیاز اصلی شما مکالمه طولانی در محیط خیلی شلوغه، کیفیت موسیقی و تعداد میکروفون‌ها به‌تنهایی معیار کافی برای انتخاب نیستن.

اتصال، کنترل‌ها و امکانات Nothing X

بلوتوث ۵٫۴، Google Fast Pair و Microsoft Swift Pair اتصال اولیه رو روی دستگاه‌های سازگار ساده می‌کنن. امکان اتصال هم‌زمان به دو دستگاه هم وجود داره؛ مثلا می‌تونید هندزفری رو به گوشی و لپ‌تاپ متصل نگه دارید و برای عوض کردن دستگاه، هر بار از اول جفت‌سازی نکنید. البته این قابلیت به معنی شنیدن هم‌زمان ترکیب صدای دو دستگاه نیست. برای جابه‌جایی پخش، معمولا باید صدای دستگاه اول رو متوقف کنید و بعد از دستگاه دوم پخش رو شروع کنید.

Nothing X برای اندروید و iOS بخش مهمی از تجربه این محصوله. از داخلش می‌تونید وضعیت باتری، تنظیم صدا، حذف نویز، قابلیت‌های اتصال و به‌روزرسانی‌ها رو کنترل کنید. نقطه قوت اینجا فقط زیاد بودن تعداد گزینه‌ها نیست؛ دسترسی به تنظیم‌های اصلی نسبتا ساده‌ست و برای تغییرهای روزمره لازم نیست بین چند برنامه جابه‌جا بشید.

کنترل‌ها با دو ضربه، سه ضربه، لمس و نگه‌داشتن و دو ضربه همراه با نگه‌داشتن کار می‌کنن. می‌تونید برای هر گوشی جداگانه عملکردهایی مثل پخش و توقف، تغییر آهنگ، تنظیم ولوم و تغییر حالت حذف نویز رو مشخص کنید. فرمان تک‌ضربه وجود نداره. انعطاف تنظیم‌ها خوبه، ولی کنترل صدا با ترکیب ضربه و نگه‌داشتن به اندازه چرخوندن Smart Dial مدل Pro 2 ساده نیست و کمی عادت می‌خواد.

حسگر قرار گرفتن در گوش، با برداشتن گوشی موسیقی رو متوقف می‌کنه. برای شنیدن پادکست یا وقتی مدام کسی با شما صحبت می‌کنه، این قابلیت کاربردیه. تست فیت سری هم کمک می‌کنه از اندازه مناسب مطمئن بشید و Find My Earbuds با پخش صدا از گوشی‌ها برای پیدا کردنشون در نزدیکی به کار میاد؛ این قابلیت رو با ردیابی مستقل GPS یکی ندونید.

دسترسی صوتی به ChatGPT هم در اکوسیستم گوشی‌های سازگار Nothing و CMF و با تنظیم نرم‌افزار مربوط وجود داره. این یه قابلیت یکسان روی همه گوشی‌های اندرویدی و آیفون نیست؛ بنابراین برای انتخاب با گوشی برندهای دیگه، بهتره امکانات عمومی مثل تنظیم صدا و اتصال دو دستگاه رو مبنا قرار بدید.

فیلم و بازی؛ محدودیت حالت تأخیر کم

حالت Low Lag برای کاهش فاصله بین اتفاق روی تصویر و شنیدن صدا در نظر گرفته شده. عدد حدود ۱۰۵ میلی‌ثانیه‌ای سازنده هم به استفاده با گوشی ناتینگ و فعال بودن Game Mode مربوطه؛ نباید اون رو نتیجه قطعی روی همه گوشی‌ها و بازی‌ها حساب کرد. مسیر پردازش صدای گوشی و خود برنامه هم در تأخیر نهایی نقش دارن.

برای تماشای ویدئو و بازی معمولی، این هندزفری می‌تونه کارتون رو راه بندازه؛ اما در بازی‌های رقابتی که زمان صدای تیر و قدم مهمه، تأخیر همچنان می‌تونه محسوس باشه. روشن کردن Low Lag فاصله رو کمتر می‌کنه، ولی لزوما اون رو از بین نمی‌بره. اگه هدف اصلی خریدتون بازی جدیه، مدل سیمی سازگار با دستگاه یا یه راه‌حل مخصوص بازی انتخاب مطمئن‌تریه.

باتری و شارژ؛ تفاوت استفاده با AAC و LDAC

یکی از جذابیت‌های این مدل باتریه، ولی عدد بزرگ ۶۱٫۵ ساعت رو باید درست بخونیم. این زمان، مجموع پخش با استفاده از شارژ ذخیره‌شده در کیسه و به معنی ۶۱٫۵ ساعت استفاده پیوسته از خود گوشی‌ها نیست. کدک و روشن بودن حذف نویز هم تفاوت زیادی در شارژدهی ایجاد می‌کنن.

اعداد رسمی پخش موسیقی به این صورته:

این‌ها اعداد آزمایشگاهی سازنده هستن، نه تضمین شارژدهی در هر شرایط. آزمون‌های مربوط با شرایط کنترل‌شده، از جمله ولوم ۵۰ درصد و دمای حدود ۲۵ درجه انجام شدن. ولوم بالاتر، تماس، وضعیت ارتباط و قابلیت‌های روشن می‌تونن زمان استفاده رو تغییر بدن. پس برای کسی که همیشه LDAC و ANC رو روشن نگه می‌داره، عدد ۱۴ ساعت تصویر درستی از استفاده روزانه نمی‌ده.

از طرف دیگه، اگه بیشتر پادکست گوش می‌دید یا در محیط آروم با AAC موسیقی پخش می‌کنید، این انعطاف رو دارید که فاصله بین شارژها رو بیشتر کنید. ارزش باتری این محصول دقیقا همین‌جاست: می‌تونید بسته به موقعیت، بین استفاده از قابلیت‌های بیشتر و شارژدهی طولانی‌تر انتخاب کنید.

شارژ سریع؛ تفاوت ۴٫۵ ساعت و ۸٫۵ ساعت

با ۱۰ دقیقه شارژ و در حالت AAC با ANC خاموش، خود گوشی‌ها تا ۴٫۵ ساعت پخش دارن؛ عدد ۸٫۵ ساعت، مجموع با احتساب شارژ کیسه. با ANC روشن، این اعداد به‌ترتیب تا ۲٫۴ و ۴٫۴ ساعت هستن. بنابراین عبارت «۱۰ دقیقه شارژ برای ۸٫۵ ساعت استفاده» نباید به معنی ۸٫۵ ساعت پخش پیوسته بدون برگشتن گوشی‌ها به کیس برداشت بشه.

شارژ از طریق USB-C انجام می‌شه و شارژ بی‌سیم وجود نداره. زمان اعلام‌شده برای شارژ کامل مجموعه کیس و گوشی‌ها حدود ۹۵ دقیقه و برای شارژ کامل گوشی‌ها از طریق کیس حدود ۶۰ دقیقه‌ست. شارژ سریع برای وقتی که قبل از بیرون رفتن متوجه باتری کم می‌شید مفیده، ولی زمان قابل استفاده بعدش همچنان به تنظیمات بستگی داره.

مقایسه CMF Buds 2 Plus با CMF Buds 2

مدل معمولی از نظر طراحی، اتصال دو دستگاه، کنترل لمسی و امکانات Nothing X خیلی از نیازهای روزمره رو پوشش می‌ده. درایور ۱۱ میلی‌متری PMI و تنظیم Dirac Opteo داره، اما از LDAC و پروفایل شنیداری شخصی Audiodo خبری نیست. پس اگه با گوشی سازگار دنبال گزینه‌های بیشتری برای تنظیم موسیقی هستید، مزیت مدل پلاس روشن‌تر می‌شه.

در باتری، اختلاف استفاده پیوسته بدون ANC خیلی بزرگ نیست: تا ۱۳٫۵ ساعت برای مدل معمولی در برابر ۱۴ ساعت مدل پلاس. با احتساب کیس، فاصله ۵۵ و ۶۱٫۵ ساعته بیشتره. سقف ANC هم از ۴۸ به ۵۰ دسی‌بل می‌رسه، ولی این دو عدد به‌تنهایی دلیل کافی برای پرداخت بیشتر نیستن. هر دو مدل شش میکروفون دارن؛ تفاوت رو نباید با تصور چهار میکروفون بودن مدل معمولی تحلیل کرد.

اگه بیشتر تماس، پادکست و موسیقی روزانه دارید و مدل معمولی ارزون‌تره، لازم نیست صرفا به خاطر پسوند پلاس هزینه بیشتری بدید. در اختلاف قیمت کم، LDAC و پروفایل صدای شخصی می‌تونن کفه انتخاب رو به سمت پلاس ببرن. جزئیات مدل معمولی رو در بررسی CMF Buds 2 بخونید.

مقایسه CMF Buds 2 Plus با CMF Buds Pro 2

این مقایسه بیشتر به اولویت شما برمی‌گرده. Pro 2 از ترکیب درایور ۱۱ میلی‌متری و توییتر ۶ میلی‌متری استفاده می‌کنه و صدای پیش‌فرضش بیس پررنگ‌تری داره. مدل پلاس با یه درایور ۱۲ میلی‌متری و پروفایل شنیداری شخصی، مسیر متفاوتی برای تنظیم صدا پیش گرفته. تعداد درایور هم به‌تنهایی برنده کیفیت صدا رو تعیین نمی‌کنه؛ بعضی شنونده‌ها کوبش Pro 2 رو بیشتر دوست دارن و بعضی تعادل مدل پلاس رو ترجیح می‌دن.

مزیت کاربردی Pro 2، Smart Dial روی کیسه. تنظیم ولوم و کنترل پخش بدون ضربه‌زدن به گوشی‌ها برای بعضی افراد از چند قابلیت صوتی مهم‌تره. در مقابل، پلاس سبک‌تره و سقف شارژدهی اعلام‌شده بیشتری داره: تا ۱۴ ساعت برای گوشی‌ها و ۶۱٫۵ ساعت با کیس، در برابر ۱۱ و ۴۳ ساعت Pro 2 با ANC خاموش. هر دو هم LDAC، اتصال دو دستگاه و ANC دارن.

اگه Pro 2 دارید و از صدا و کنترل کیستون راضی هستید، ارتقا به پلاس ضرورت روشنی نداره. برای خرید جدید، پلاس رو برای باتری و شخصی‌سازی صدا و Pro 2 رو برای کنترل کیس و علاقه به صدای بیس‌دارتر جدی بگیرید؛ اختلاف قیمت هم تعیین‌کننده‌ست. برای شناخت دقیق‌تر امکاناتش، بررسی CMF Buds Pro 2 رو ببینید.

مقایسه CMF Buds 2 Plus با CMF Buds 2a

CMF Buds 2a برای کسی طراحی شده که امکانات اصلی رو با هزینه کمتر می‌خواد. درایور ۱۲٫۴ میلی‌متری Bio-fibre، تنظیم Dirac، ANC، اتصال دو دستگاه و اپلیکیشن Nothing X رو داره. بزرگ‌تر بودن عدد درایور به معنی صدای بهتر از پلاس نیست؛ جنس، تنظیم و عملکرد کل مجموعه مهم‌ترن.

پلاس با LDAC، پروفایل صدای شخصی، افکت فضایی و شش میکروفون در برابر چهار میکروفون 2a، امکانات بیشتری ارائه می‌ده. سقف ANC اعلام‌شده هم ۵۰ در برابر ۴۲ دسی‌بله، هرچند این اعداد جای مقایسه عملی رو نمی‌گیرن. در شارژدهی با ANC خاموش، فاصله مشخص‌تره: تا ۱۴ ساعت برای گوشی‌های پلاس در برابر ۸ ساعت 2a و مجموع ۶۱٫۵ در برابر ۳۵٫۵ ساعت همراه کیس.

اگه یه هندزفری برای موسیقی و تماس معمول می‌خواید و امکانات اضافه پلاس استفاده‌ای براتون نداره، 2a با اختلاف قیمت مناسب انتخاب منطقی‌تری می‌شه. برای استفاده طولانی‌تر و تنظیم صدای بیشتر، پلاس مزیت‌های مشخصی داره. نقاط قوت و محدودیت‌های گزینه اقتصادی‌تر رو در بررسی CMF Buds 2a بخونید.

CMF Buds 2 Plus برای چه کسی ارزش خرید داره؟

سی ام اف بادز 2 پلاس برای کاربری مناسبه که موسیقی و پادکست زیاد گوش می‌ده، بین گوشی و لپ‌تاپ جابه‌جا می‌شه و دوست داره صدا رو با سلیقه خودش هماهنگ کنه. باتری در حالت‌های کم‌مصرف‌تر، پروفایل شنیداری شخصی و امکانات Nothing X دلایل اصلی توجه به این مدل هستن. کیفیت مکالمه و حذف نویز هم نیازهای عمومی رو پوشش می‌دن، ولی نباید از یه محصول اقتصادی انتظار عملکرد بی‌نقص در همه محیط‌ها داشت.

اگه گیم رقابتی اولویت اصلیتونه، شارژ بی‌سیم می‌خواید یا با کنترل لمسی روی گوش راحت نیستید، این مدل همه خواسته‌هاتون رو برآورده نمی‌کنه. برای کاربر آیفون هم بخشی از جذابیت صوتی، یعنی LDAC، قابل استفاده نیست. در مقابل، اگه از Pro 2 میاید، باید مشخص کنید باتری و پروفایل شخصی براتون از کنترل کیس مهم‌ترن یا نه؛ صرفا جدیدتر بودن، دلیل کافی برای تعویض نیست.

ارزش خرید نهایی به فاصله قیمت با سه مدل دیگه بستگی داره. در اختلاف کم با Buds 2، امکانات صوتی پلاس جذاب‌تر می‌شن؛ در اختلاف زیاد با 2a، باید ببینید چقدر از اون امکانات استفاده می‌کنید. برای دیدن گزینه‌های برندهای دیگه در کنار این خانواده هم سراغ راهنمای خرید هندزفری بلوتوثی برید تا انتخاب رو براساس نیاز و بودجه انجام بدید.